مقدمه
اتصالهای Tشکل در قفسههای سیمی و چارچوبهای قفسه رایج هستند، اما زمانی که اپراتور باید هر تکیهگاه را بهطور جداگانه در جای خود قرار دهد، چارچوب را نگه دارد، یک نقطه را جوش دهد، قطعه کار را دوباره تنظیم کند و این چرخه را تکرار کند، ممکن است به گلوگاه تولید تبدیل شوند. نتیجه ممکن است فاصلهٔ مرکزی نامنظم، ظاهر ناهموار جوش و وابستگی بالایی به مهارت اپراتور باشد. دستگاههای خودکار جوشکاری سیم با فیکسچرهای اختصاصی میتوانند این مراحل تکراری تنظیم را کاهش داده و توالی جوشکاری را قابل تکرارتر کنند.

۱. عملکرد دستگاه جوش T با دو سر
ا دستگاه جوش تی دو سر برای قفسه برای جوش دادن دو نقطهٔ اتصال Tشکل تعریفشده در یک چرخهٔ کنترلشده طراحی شده است، مشروط بر اینکه چیدمان محصول اجازهٔ انجام این کار را بدهد. اپراتور یا سیستم تغذیه چارچوب و عضو عرضی را در فیکسچر قرار میدهد، عناصر موقعیتیاب قطعات را مکانیابی میکنند، سرهاى جوش با فشار کنترلشده بسته میشوند و چرخهٔ جوشکاری برنامهریزیشده انجام میشود. ترتیب دقیق میتواند مطابق با فاصلهٔ بین نقاط جوش، اندازهٔ سیم و هندسهٔ چارچوب سفارشیسازی شود.
۲. اجزای معمول قفسه و قفسهها
محصولات قفسهها ممکن است شامل قابهای خارجی، ستونها، میلههای عرضی، میلههای تکیهگاهی و اعضای تقویتکننده باشند. پیش از جوشکاری، برخی از اجزای قاب را میتوان با استفاده از فرآیندی مانند «فُرمدهی غلتکی» یا فرآیند شکلدهی تخصصی دیگری تولید کرد. ماشین خم کننده سیم 2 بعدی CNC ایستگاه جوشکاری باید بر اساس نحوه اتصال این اجزا طراحی شود. یک اتصال T-شکل پایدار معمولاً نیازمند تماس تکرارپذیر بین میله تکیهگاهی و قاب است، همچنین باید فضای کافی در فیکسچر برای بارگذاری و تخلیه فراهم باشد.
۳. طراحی موقعیتیابی و فیکسچر
طراحی فیکسچر اغلب به اندازه منبع تغذیه جوشکاری اهمیت دارد. سرنهها و بلوکهای موقعیتیاب باید بر روی موقعیت قاب، فاصله مرکزی میلهها و جهتگیری قطعه کنترل داشته باشند. فیکسچر باید در برابر حرکت در زمان اعمال فشار الکترود مقاومت کند، اما در عین حال از ایجاد محدودیتهای غیرضروری که بارگذاری را دشوار میکند، اجتناب نماید. برای قابهای نازک یا انعطافپذیر، ممکن است نقاط تکیهگاهی اضافی نیز برای کاهش تغییر شکل لازم باشد. هنگامی که چندین اندازه قفسه از یک ماشین مشترک استفاده میکنند، عناصر قابل تغییر یا تنظیمپذیر در فیکسچر میتوانند زمان تغییر تنظیمات را کاهش دهند.

۴. پارامترهای جوشکاری که بر کیفیت تأثیر میگذارند
کیفیت جوشکاری به مواد، قطر یا مقطع سیم، سطح تماس، وضعیت الکترود، فشار، جریان و زمان جوشکاری بستگی دارد. پوششهای سطحی و آلودگیها نیز میتوانند بر تماس الکتریکی تأثیر بگذارند. تنظیم قویتر بهطور خودکار بهتر نیست: گرمای بیشازحد میتواند باعث ایجاد فرورفتگی عمیق، تغییر رنگ یا تغییر شکل شود، درحالیکه انرژی ناکافی میتواند اتصال ضعیفی ایجاد کند. پارامترها باید با انجام جوشکاری نمونه روی ماده واقعی و هندسه محصول تأیید شوند.
۵. جوشکاری دوسری در مقابل جوشکاری تکنقطهای
فرآیند تکنقطهای میتواند برای نمونههای اولیه، سریهای کوچک یا محصولاتی با موقعیتهای جوشکاری نامنظم کاربردی باشد. سیستم دوسری زمانی جذابتر میشود که دو نقطه جوش تکرارپذیر در یک قطعه رخ دهد و حجم تولید، توجیهکنندهٔ اختصاص یک سیستم مخصوص برای تنظیم موقعیت باشد. مزیت اصلی صرفاً «انجام دو جوش به جای یکی» نیست؛ بلکه توانایی کاهش دفعات دستزدن مکرر به قطعه، حفظ فاصلهگذاری یکنواخت و استانداردسازی چرخهٔ جوشکاری است. بهبود واقعی زمان چرخه به عواملی مانند زمان بارگذاری، طراحی فیکسچر، زمان جوشکاری و زمان تعویض قطعه بستگی دارد.
۶. نحوهٔ بررسی کیفیت جوش
باید بازرسی ترکیبی از بررسی ظاهری و مکانیکی انجام شود. به دنبال علامتهای الکترود یکنواخت، موقعیت صحیح اتصالات، تغییر شکل محدود و هیچ نشانهای از نفوذ حرارتی آشکار باشید. ابعاد قاب را پس از جوشکاری تأیید کنید، زیرا گرما و فشار ممکن است قطعات انعطافپذیر را جابهجا کنند. بسته به محصول، میتوان از آزمونهای جداکننده، خمشی یا نمونهبرداری مخرب برای مقایسه استحکام اتصالات استفاده کرد. به جای پذیرش تنها یک نمونه، چند قطعه متوالی را آزمون کنید و پارامترهای جوشکاری مورد استفاده در نتیجه تأییدشده را ثبت نمایید.
۷. دادههای لازم برای ساخت ابزارگیر سفارشی
یک نقشه محصول یا عکسهای واضح از نمونه، ابعاد کلی قاب، جنس سیم یا میله، قطر یا اندازه مقطع، محل دقیق نقاط جوش و فاصله مرکزی آنها، تعداد جوشها در هر محصول، ظرفیت تولید مورد نیاز و محدوده کدهای SKU قابل تولید را ارسال کنید. اگر قاب دارای محدودیتهای سختگیرانهای در تختبودن یا ابعاد باشد، آن مجازاتها را نیز ذکر کنید. با این اطلاعات، سر جوشکاری، ابزارگیر و روش بارگذاری را میتوان بهصورت یک سیستم یکپارچه بررسی کرد. 
نتیجهگیری
یک رف ماشین لazer باید بر اساس ساختار واقعی قاب و توزیع جوشکاری تنظیم شود، نه صرفاً بر اساس توان نامی انتخاب گردد. ترکیبی از موقعیتیابی، نگهدارندههای فیکسچر، آرایش الکترودها و پارامترهای جوشکاری تعیینکنندهٔ تکرارپذیری فرآیند است. برای بازنگری پروژه، طرح قفسهٔ خود را همراه با هدف تولیدی به با جینچون تماس بگیرید ارسال کنید تا چیدمان جوشکاری پیش از ارائهٔ نقلقول ارزیابی شود.
